Reactie op verklaring bij Stuk Stoppelman
Naar aanleiding van het commentaar op een verklaring bij een voorstelling onder de vlag van Theater Na de Dam, volgt hierbij een reactie.
Afgelopen dagen speelden er in het kader van Theater Na de Dam door heel Nederland 153 verschillende producties, met een totaal van 330 opvoeringen. Bij twee opvoeringen van Stuk Stoppelman over het leven van Marie Stoppelman (in Herinneringscentrum Kamp Westerbork op 28 april en in het Nationaal Monument Oranjehotel op 30 april) werd na afloop een verklaring tegen het optreden van de Israëlische staat voorgedragen.
De organisatie van Theater Na de Dam had van dit voornemen van de regisseur al een week eerder vernomen en Jaïr Stranders – artistiek directeur van Theater Na de Dam – heeft toen afgeraden deze verklaring voor te dragen, omdat het onnodig kwetsend kon zijn en afbreuk zou doen aan de kracht van de voorstelling. Desondanks werd er door actrice, muzikant en regisseur gekozen het toch voor te dragen, al was men daarover niet eensgezind. Jaïr Stranders was aanwezig bij het Oranjehotel toen de verklaring werd voorgelezen. Een paar bezoekers maakten hun ongenoegen kenbaar. Jaïr Stranders sprak de actrice en muzikant erop aan, waarop besloten werd de verklaring niet meer voor te dragen. Door schade en schande wijzer.
“Het spijt mij zeer dat de tekst, na de voorstelling, een paar mensen in het publiek zo gekwetst heeft. (…) Het roept teveel vragen op en kan ontwrichtend werken op wat er tijdens de voorstelling is beleefd” Gonny Gaakeer.
“Ik had me van tevoren beter kunnen, en misschien moeten, realiseren hoe ontvlambaar gevoelig dit ligt. (…) Het is nooit mijn en onze bedoeling geweest om het enorme leed van de Holocaust gelijk te stellen met welk ander leed dan ook” Floris van der Vlugt.
Theater Na de Dam ontving op 1 mei per mail een paar klachten, waarvan een mede gericht aan de NCAB, het CIDI en het NIW. Jaïr Stranders heeft meteen contact opgenomen met deze organisaties / instellingen en de situatie toegelicht. Daarbij is benadrukt dat Theater Na de Dam erg ongelukkig was met deze verklaring en dat de organisatie het betreurt dat mensen hierdoor gekwetst zijn. In de klachten werd beweerd dat de makers de staat Israël ‘Holocaust-gedrag’ verweten. Hoewel dit niet zo is gezegd, kunnen wij ons voorstellen dat men dit zo heeft gehoord en beleefd.
Nogmaals: het geeft geen pas om bij een voorstelling die stilstaat bij de Holocaust na afloop een verwijzing te maken naar het beleid van de staat Israël. Daarnaast doet het geen recht aan de integere en indringende vertelling die de initiatiefneemster en actrice samen met de muzikant ten tonele brengen. De missie van Theater Na de Dam is sinds 2010 niet voor niets de nagedachtenis van de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust in het theater te verdiepen en te bestendigen.