Giovanni Brand maakt (R)oma Courage. (R)oma Courage vertrekt vanuit de vraag waarom Bertolt Brecht de mogelijke Roma-achtergrond van Moeder Courage onbenoemd liet. Wat kan een legitieme reden zijn om een afkomst te verzwijgen? Op 3 en 4 mei is de voorstelling te zien in ITA The Bookshop en op 5 mei in De Thomas, beide in Amsterdam.

– kort interview met Giovanni Brand –

Waarom wilde je deze voorstelling maken?
Giovanni: “Ik ben deze voorstelling gaan maken omdat ik Moeder Courage zag en ik me afvroeg waarom Brecht nergens benoemt dat zij eigenlijk een Romavrouw is. Moeder Courage is een sterke vrouw en alle tekenen in de voorstelling wijzen erop dat zij een Romavrouw is. In heel veel andere voorstellingen worden Roma heel stereotiep neergezet en dan wordt hun achtergrond wél benoemd. Maar als het een keer een sterke vrouw is, die opkomt voor haar eigen rechten en haar eigen boontjes dopt, lijkt diezelfde achtergrond ineens verzwegen te moeten worden. Alsof dat niet past binnen het gangbare beeld dat we van Roma hebben. Toen dacht ik, dat beeld wil ik gaan ontleden. Waarom zou iemand een achtergrond verzwijgen?”

Hoe kun je het beste raken met geschiedenis?
Giovanni: “Ik denk dat je het beste kunt raken met geschiedenis als je de link met het heden niet vergeet. Bijna alles wat in de geschiedenis gebeurt, leeft ook in het heden. Als je gaat zoeken naar die lijntjes tussen heden en verleden, denk ik dat je mensen kunt raken.”

Wat kan de bezoeker verwachten?
Giovanni: “(R)oma Courage is een theatrale lezing. We gaan er spelmatig zo diep mogelijk in, maken de personages zo goed mogelijk voelbaar. Wel met de tekst in de hand, want het is een kort proces. Daarnaast hebben we bombastische muziek en een lied dat we zingen met z’n allen. Want Moeder Courage kan natuurlijk niet zonder muziek.”

Giovanni Brand
Giovanni Brand (1994) is performer en schrijver. Hij vertrekt als maker altijd vanuit het kleinmenselijke, waardoor grote onderwerpen invoelbaar kunnen worden. Hij maakt theater voor het volk met een activistische inslag. Met zijn Stichting NO MAD IS ME werkt hij vanuit een heldere missie om de gemarginaliseerde Romagemeenschap verder te emanciperen en een stem te geven op het toneel. Naast het schrijven van originele, rake teksten, gebruikt Giovanni rauwe beelden. Deze worden afgewisseld met emotionele levensliederen uit de traditionele Romamuziek die het kloppend hart vormen van de Roma- en woonwagencultuur.