Deze nieuwe voorstelling, ook weer in de vorm van een filmconcertverhaal, is gebaseerd op het verhaal van Yvo’s moeder, Julieke de Levie, die als 13 jarig meisje net als haar hele familie moest onderduiken en na verschillende adressen in Friesland uiteindelijk op Schiermonnikoog terecht kwam. Ze overleefde de oorlog dankzij onderwijzeres Martha Karst, die Julieke bij haar in huis nam. Bij terugkomst in Amsterdam na de bevrijding van Schiermonnikoog in juni 1945, bleek het gezin de oorlog weliswaar overleefd te hebben, maar een goede afloop betekent niet altijd dat het dan vervolgens ook allemaal goed gaat.

Toen Yvo zelf 13 was raakte Julieke verstrikt in een zware depressie en stapte uit het leven. Julieke was toen 50.

Was het een keuze of kon ze niet anders? Was het de overgang? Had het te maken met de gebeurtenissen in haar jeugd in Amsterdam, met hoe er naar Joden werd gekeken of met hoe er na de oorlog overal over werd gezwegen? Had het te maken met haar vader of met het ‘er niet mogen zijn’, met het compenseren van dat gevoel of misschien met te hoge of tegenvallende verwachtingen?

Hoe ga je om met het verlies van een naaste die je alleen als kind hebt gekend, hoe leer je haar alsnog kennen via anderen?

Vragen, vragen en nog eens vragen en ieder antwoord lijkt weer nieuwe vragen op te roepen. Een persoonlijke zoektocht naar identiteit, een herstel van liefhebben na verdriet, woede en pijn.

En hoe vertaal je dat allemaal naar muziek? Daar wordt aan gewerkt!