The unforgettable story

Posted by

We would like to invite you to the performance of a group acting within the Theatre of Remembrance project – a series of etudes based on conversations between young people involved in the project and senior citizens – witnesses of the Second World War.

The stories of Mrs. Ela, Mrs. Basia, Mr. Bolesław and Mr. Eugeniusz – personal, moving, unusual, sometimes surprising – were an inspiration and starting point for the group to reflect and find analogies between the past and present times. What kind of world do we want to live in and what kind we don’t want to live in? What problems do young people think are important in today’s world? What do we have to face up to so that what the witnesses of history experienced never happens?

This will be a showing of the movie of last years performance that will be accessable online.

Shelters and escapes

Posted by

How we can deal with the history through the 2nd World War? How we can get in touch with stories of our grandparents? Do we know enough about history? In ‘Shelters and escapes’ youngsters from Slovakia tell five stories, chosen from the online archive of Post Bellum. Five stories that are connected with their hometown, Nitra. The protagonists lived here or were hidden here. The performers imagine their lifes and feelings. What did they think when they were the same age as the performing youngsters are now?

What about tomorrow?

Posted by

The performance ‘What about tomorrow?’ will compare two different times, two ways of being young and waiting for the future, with fears, hopes, uncertainties and dreams.

“And what about tomorrow?” asks a boy in 1943, leaving his city under the bombs as a refugee.

“And what about tomorrow?” a girl asks herself in 2023, while tomorrow has become today, the bombs are still ringing and great is the uncertainty about the future.

The characteristics of these different times emerge both in the interviews with witnesses and in the dreams of today’s young people.

What was and what could be the reaction to the war, or to other collective events that upset daily life, subvert habits and priorities? There’s a sense of helplessness but also new resources, inventions and unexpected situations.

Tomorrow will come, dreaming it better will help build it.

Tegen het vergeten (Against forgetting)

Posted by

‘Tegen het vergeten’ (Against forgetting) is a theatrical route performed by four youngsters from Amsterdam, leading you along forgotten stories. During a walk of thirty minutes, they will take you from Wertheim Plantsoen to the National Holocaust Name Monument. On the way they will tell the stories behind some names through music. We will observe David Sealtiel painting in his souterrain on Waterlooplein, how the twins Duizend say goodbye to their classmate on the tram, how the girl with the headscarf looks out the window of the train and how Betje holds up in the kitchen of the concentration camp. The scenarios were written by the youngsters, trying to answer the question: why do we keep forgetting?

Road 19

Posted by

We Are Memory: Road 19 is a play directed by Tamara Pomoriški, Art Director of the Memory of Nations Theatre, which is produced annually in cooperation with Theater Na de Dam in the Netherlands. This year marks the fifth edition of the performance. Each edition has its own theme and unique environment. This year, it is the Romani Holocaust, which is interpreted through the artistic medium of dance and motion theatre.

The true stories of witnesses are told by 14 final-year students from the Prague Conservatoire, and their artistic medium is solely dance and the voice of the performer Ridina Ahmed. The artists decided to present the bitter subject of the Romani Holocaust in a gallery exhibition hall open to the public. Thus, the dancers themselves become exhibits, bidding viewers to give thought on their own perception of racism and the extent to which this issue is still current in society. The abstract sounds and environment do not distract the viewers’ attention, allowing them to consider whether they, too, might not be dividing society into “us” and “them”.

The script draws directly from the testimonies of historical witnesses. In previous years, young people welcomed the witnesses in Post Bellum’s offices. For this year, on 19 November the students headed outside of Prague for the first time. Their meetings were hosted by the Museum of Romani Culture in Brno and the Holocaust Memorial in Hodonín u Kunštátu. The students also explored the institutions’ exhibitions, which present this tragic aspect of our modern history. In Brno, the students met with Rudolf Murka (1959) and Antonín Lagryn (1947). Both of them are second-generation witnesses – their parents survived the concentration camps in Auschwitz and Ravensbrück. Mr Murka’s mother found asylum in Slovakia, which saved her from being deported. The memorial in Hodonín u Kunštátu commemorates the time when whole Romani families were interned there. Day-to-day operations of the camp were also observed by then-10-year-old František Němec (1932). Even 80 years later, he still has vivid memories of the humiliating arrival process, the inhuman work conditions, and the typhus epidemic that decimated the inhabitants of the camp, especially the children.

Anne Frank

Posted by

“Anne Frank – een dagboek vol geschiedenis” is een montagevoorstelling over het leven van Anne Frank, door de ogen van jongeren van nu. Wat doet het met je als je vrijheid ingeperkt wordt tot een zolderkamer? Wat maakt dat je iemand verraadt en hoe vieren we de vrijheid nu? Hoe is het om te schuilen voor bominslagen? Naast het dagboek wordt ook ander documentair materiaal gebruikt, zoals fragmenten van Radio Oranje en de Nationale Dodenherdenking.

De voorstelling is een geactualiseerde reprise uit 2017, met linken naar de oorlog in Oekraïne.

Oorlog in mij

Posted by

Negen kinderen en jongeren uit Rotterdam verdiepten zich, onder leiding van theatermaker Pamela Schaap, in de beleving van mensen die oorlog hebben meegemaakt. Zij spraken met Wim Lauwen over hoe het was jong te zijn ten tijde van de Tweede Wereldoorlog, maar ook met Amal Shaban over haar ervaringen met de hedendaagse oorlog in Syrië. De jongeren onderzoeken het gevoel van angst en daarmee de oorlog in henzelf. Deze gesprekken, vol herinneringen en verhalen, vormen samen met ander bronmateriaal de basis van de voorstelling Oorlog in mij (10+).

De voorstelling wordt gespeeld langs een looproute door de stad, met verschillende scènes op verschillende plekken. Ook de film Now. You see me! van Misiconi Dance Company is onderdeel van de route. De voorstelling begint en eindigt gezamenlijk in het Maaspodium.

Tijdens de dertiende editie van Theater Na de Dam zetten bijna 400 jongeren in 33 projecten door heel Nederland zich in om ook dit jaar 4 mei van extra betekenis te voorzien. Van Sittard tot Groningen en van Leiden tot Enschede klinken voor even de stemmen van toen in het nu.

Beeld Buis

Posted by

Jongeren uit Amsterdam verdiepten zich onder leiding van theatermakers Eva Benjamins, Rosa van Zonneveld en Christoff Henken in de geschiedenis van Amsterdam ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Zij spraken met ouderen over hoe het was jong te zijn in oorlogstijd. Deze gesprekken, vol herinneringen en verhalen, vormen samen met ander bronmateriaal de basis van de voorstelling Beeld Buis.

Twee kinderen kijken nietsvermoedend tv. Onderuit gezakt en verveeld stuiten ze op de herdenking op de Dam. Saai! En ze zappen door. En door. En door en door en door, tot dat…GLITCH…

Tijdens de dertiende editie van Theater Na de Dam zetten bijna 400 jongeren in 33 projecten door heel Nederland zich in om ook dit jaar 4 mei van extra betekenis te voorzien. Van Sittard tot Groningen en van Leiden tot Enschede klinken voor even de stemmen van toen in het nu.

Mijn pop huilt ’s nachts

Posted by

“Mijn pop huilt ’s nachts” vertelt het waargebeurde verhaal van George en Ursula Levy. Twee Duits Joodse kinderen die vlak voor WOII naar Nederland worden gestuurd in de hoop dat ze hier veilig zijn. Als ook hier de oorlog uitbreekt, komen ze uiteindelijk in Kamp Vught terecht.
Daar worden beiden voor onmogelijke keuzes geplaatst, die hen de rest van hun leven niet meer loslaten.
Ursula koestert haar pop. Haar pop die haar troost en die, als ze haar best doet, ruikt naar thuis,

Op wonderbaarlijke wijze te ontkomen aan de kindertransporten van 1943 waarbij nagenoeg alle kinderen van het kamp worden afgevoerd en vermoord,
George en Ursula overleven de oorlog en vestigen zich in Amerika.

Van 1 t/m 5 mei ook te zien op het YouTubekanaal van Verhalenverteller Eric Borrias.

Tegen het vergeten

Posted by

Jongeren uit Amsterdam Oost verdiepen zich onder leiding van theatermaker Femke Heskes in de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog. Hun bezoek aan het Nationale Holocaust Namenmonument op de Weesperstraat vormt de basis voor de muzikale voorstelling ‘Tegen het vergeten’, dat op 4 en 5 mei gespeeld zal worden in het Plein Theater.

Je vergeet je sleutels, je vergeet de verjaardag van een vriend. Je vergeet de was uit de droger te halen, je vergeet iemand gedag te zeggen.

Iedereen vergeet wel eens iets. Iets kleins. Iets van praktische aard, vaak duurt het maar een paar uur voordat je er aan herinnerd word. Een klein briefje op de koelkast, een blik in je agenda. Ohja!

Maar we vergeten ook de grote dingen. Hele geschiedenissen. De oorlog en de mensen die daarbij zijn omgekomen. Mensen die hun leven hebben gegeven op dat wij nu in vrijheid kunnen leven. Waarom vergeten we steeds?

Een plaatje in een boek, een monument, een nationale herdenking. Ze helpen ons herinneren. Maar dat zijn korte momenten in een mensenleven. Waarom vergeten we steeds?

Tijdens de dertiende editie van Theater Na de Dam zetten bijna 400 jongeren in 33 projecten door heel Nederland zich in om ook dit jaar 4 mei van extra betekenis te voorzien. Van Sittard tot Groningen en van Leiden tot Enschede klinken voor even de stemmen van toen in het nu.